
Een kind dat liefde als eerste taal leert, blijft open van binnen.
Niet naar de wereld, maar naar zichzelf.
Liefde maakt een deur in de ziel die niet snel dichtvalt.
Wanneer ouders elkaar met zachtheid behandelen, voelt een kind dat als een veilige ruimte.
In die ruimte groeit iets kostbaars:
het vermogen om te voelen wat klopt, om te vertrouwen op het eigen kompas.
Later, wanneer ze ouder worden, durven ze hun eigen weg te kiezen.
Niet omdat iemand het zegt, maar omdat ze van binnenuit weten:
ik mag luisteren naar mezelf.
Liefde opent hen —
zodat ze zichzelf niet verliezen, maar juist vinden.